Choć mam wrażenie, że wszystko opóźnione w tym roku, pomidory na krzaczkach, choć w szklarence, dopiero co zaczynają się czerwienić.
Cośtam cały czas dłubię, a jakże.
Może od końca - dla wujcia wydziergałam na drutach czapeczkę - oglądaliśmy film "Ze slumsów na Harvard" (Homeless to Harvard), gdzie główna bohaterka miała właśnie taką czapeczkę:
i wtedy wujcio stwierdził, że taka oto czapeczka by mu się podobała. Szczerze mówiąc zdjęcie znalazłam dopiero teraz, jak piszę tę notkę i próbuję sobie przypomnieć jak to było, ale chyba udało mi się oddać klimat tego nakrycia głowy (nieco)
Swojej znajomej bardzo fajnej, a moze to już przyjaźń, zrobiłam sznurkowy naszyjnik w jej ulubionych fioletach oraz takie coś na szyję, bo ona lubi sobie kręgosłup szyjny grzać. Ten coś to mniej udany produkt, ale jest już to jest.
Teraz zabieram się za wykańczanie tych doniczek, które wiosną uległy zniszczeniu ze względu na niewłaściwe ich przygotowanie. Musiałam więc wszystko obedrzeć i zrobić na nowo. No cóż bywa.
Pozdrawiam.
Piękna czapeczka - prawie jak oryginał :) ewa
OdpowiedzUsuńCzapka jest super.No i najważniejsze,że zainteresowany jest zadowolony.
OdpowiedzUsuńNaszyjniki bardzo fajne. Mnie wpadło w oko jak to określiłaś "takie coś na szyję":)))
Bardzo mi się spodobało.No a chusteczniki prezentują się cudownie. Są takie delikatne i subtelne.
U mnie również jasień już króluje na całego.Na razie ta piękna złota ze słońcem.
Ale mnie jest bardzo szkoda lata:((
Pozdrawiam bardzo cieplutko i słonecznie.
O!Jakże podobaja mi sie oba naszyjniki!
OdpowiedzUsuń